Lancelog

Perugia - Koffie!

Eén van de redenen om naar Italië te gaan is omdat ze hier een behoorlijk kopje koffie weten te zetten. Dat weten de Italianen zelf ook. Ze hebben het zelfs tot een echte cultuur verheven in de afgelopen decennia. Het leidt in sommige gevallen zelfs tot arrogant gedrag. Een bewijs voor die stelling is de menukaart van restaurant ‘Casa di David’ in Amsterdam, waarop tussen alle heerlijke koffies ook een ‘caffè schifo’ te vinden is, welke wordt vertaald met ‘Hollandse koffie’. Nu is restaurant Casa di David een tamelijk goed Italiaans restaurant, ze weten wat goed eten is. Ze weten blijkbaar ook wat goede koffie is en Hollandse koffie is dat in hun ogen duidelijk niet. Want de werkelijke vertaling van caffè schifo is natuurlijk ‘smerige koffie’. Smerig, want wij Nederlanders houden ons niet aan de vijf wetten van een goed kopje (espresso) koffie.

1.        Altijd vers gemalen koffie gebruiken die vers gebrand is.
2.        Per kopje precies 7 gram koffie afmeten met de juiste korrelgrootte
3.        De koffie met een druk van 20 kg aandrukken in het piston
4.        Water gebruiken dat een temperatuur van 90 graden heeft bereikt
5.        In precies 20 seconden het kopje koffie vullen onder 14 bar druk

Als wij een espresso maken, dan doen we meestal maar wat. We gebruiken in onze bars wel professionele apparatuur, maar stellen die volslagen knots in, waardoor er veel te veel water in de kopjes verdwijnt en daarmee dan ook de crema en dus de smaak. Dat is werkelijk zonde. Maar goed, Italianen voelen zich superieur in het maken en drinken van koffie. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ze er ook best goed in zijn. Het is voor mij althans altijd een groot genoegen om een koffie te drinken hier in Italië.

Vandaag kon ik dan mijn hart helemaal ophalen, want er werd voor het eerst in de geschiedenis een festival gehouden dat alleen maar over koffie gaat en de Italiaan met woordgrapkennis heeft dat vervolgens het ‘caffèstival’ gedoopt. Laat dat festival verdorie nou net tijdens mijn verblijf plaatsvinden en nog wel in Spello, een stadje hier 30 km vandaan. Vandaag was dat festival en dus was ik er bij.

Het aardige is, dat het plaatsvond in de ‘Villa Fidelia’ waar ook op 31 mei het concert van Nick Cave gaat plaatsvinden en waarvoor ik vanmorgen een kaartje heb kunnen kopen, tezamen met zijn nieuwste CD ‘Dig, Lazarus, Dig!!!’ Ik ben nu al in de stemming om daar naar toe te gaan. Eindelijk kan ik er ook eens bij zijn en is het niet volledig uitverkocht. In Italië zijn namelijk de kaarten gewoon fysiek te koop bij de verschillende voorverkoopadressen en dat zijn er niet zo heel erg veel. Geen ticketbox, geen Internet verkoop (ligt een markt voor me open!), geen electronisch gedoe. Gewoon kaartjes op een stapeltje en als het stapeltje op is, moet je ergens anders heen. Goed!

Maar goed, het caffèstival dus. Het vond buiten plaats en binnen in het gebouw. Wat een prachtige locatie is dat! Paradiso in het groot met dan nog een giga tuin met beelden en paadjes er voor. Schitterende locatie. Er was een grote partytent met stands waar mensen hun producten demonstreerden, een live uitleg van hoe de perfecte cappuccino gemaakt moet worden (de melkkan moet van metaal zijn, 3 mm dik en conisch toelopen waarin het liefst volle gepasteuriseerde melk van 4 of 5 graden al draaiend in wordt verwarmd tot 50 graden, waardoor er verschillende lagen ontstaan met melk, schuim en dikke room; per espresso een kwart liter melk gebruiken). Uitermate interessant en leuk om te zien. Mijn Italiaans blijkt inmiddels al goed genoeg te zijn om 90 procent van wat wordt gezegd te begrijpen. Praten gaat nog niet zo goed, maar luisteren blijkbaar wel. Ook niet verkeerd.

Verder was er een gebouw waar je een koffiecocktail kon krijgen (de mijne was met chocolade!) of een koffie van wereldse klasse (ik nam er een Ethiopische espresso).

Bij een andere partytent kon je een sigaar proberen met een drankje. Ik koos voor de sigaar met chocola (!) en een chocolade liqueur. Allemachtig lekker. Op een prima stoel met mijn rook- en drinkwaar heb ik vervolgens zitten genieten en geluisterd naar een interessant verhaal dat werd verteld over de geschiedenis van koffie, de verschillende gebruiken in de wereld en nog wat andere interessante details.

Als laatste was er in het hoofdgebouw (waar Nick Cave zal gaan optreden, red.) een tentoonstelling van koffiemachines van begin 1900 van de verschillende grote merken, zoals La Pavoni en Gaggia. Waanzinnige machines. Sommige leken wel op locomotieven! Een aantal fotos hiervan zal ik op de flickr pagina’s posten overigens.

Die Italianen doen dat toch wel leuk vind ik. Hun eigen liefde zo tentoonspreiden en met zorg bekleden. Een vorm van trots die in Nederland ook wel wat meer mag van mij. Maar ja, waar moeten wij het dan mee doen? Kaas? Pannenkoeken? Aardappels? Een Vistival lijkt me misschien wel een goede optie. Wellicht ook een gat in de markt. Als iemand het opzet, kom ik langs.

Geef commentaar op dit stuk (kan privé)